Szneka z glancem jak w Poznaniu
W Poznaniu nie mówi się drożdżówka, mówi się szneka, a jeśli ma na wierzchu lukier, to jest szneka z glancem. Ten glanc to właśnie lukier: gruba, biała warstwa, która zastyga na jeszcze ciepłym ciastku i lekko pęka pod palcami. Pod nim jest zwinięty ślimak z ciasta drożdżowego, przesypany cynamonem z cukrem, i to on daje temu wypiekowi jego charakter: kiedy rozwijasz szneka za koniec, odchodzi warstwami, jak zwinięty papier. Mam go z zeszytu mojej teściowej, która urodziła się pod Poznaniem i piekła takie ślimaki co sobotę na cały tydzień. Nie ma w tym nic trudnego, trzeba tylko dać ciastu czas: najpierw rośnie w misce, potem drugi raz już zwinięte na blasze, i dopiero wtedy idzie do piekarnika. Z tej jednej blachy wychodzi dwanaście sztuk, czyli dokładnie tyle, ile zjada się przy dwóch kawach i jednym telefonie do siostry.
Porcje: 12 · Przygotowanie: 35 min · Gotowanie/pieczenie: 25 min
Składniki
- 4 szklanki (500 g) mąka pszenna
- 1 szklanka (250 ml) mleko
- 25 g (1/2 kostki) drożdże świeże
- 1/2 szklanki (100 g) cukier
- 100 g masło
- 2 szt. jajka
- 1 opakowanie (16 g) cukier waniliowy
- 2 łyżeczki cynamon
- 1 szklanka (120 g) cukier puder
- 2 łyżki woda
- szczypta sól