Dorsz z pieca — chrupiąca panierka z parmezanem

Grubość porcji ma znaczenie

Końcowy, bardzo cienki fragment filetu piecze się szybciej niż środkowa część. Wybierz cztery kawałki o możliwie podobnej wysokości, zamiast porównywać tylko ich wagę.

Parmezan zetrzyj drobno, aby równomiernie połączył się z okruszkami. Duże płatki szybciej ciemnieją, zanim reszta powierzchni zdąży się zrumienić.

Osuszenie nie oznacza mocnego wyciskania mięsa. Przyłóż ręcznik delikatnie z obu stron, zachowując naturalną strukturę płatków.

Nie zakrywaj grubej warstwy niedopieczonego środka

Bardzo gruby kopiec panierki potrafi zrumienić się nierówno i odpadać podczas podawania. Lepiej docisnąć cienką warstwę niż wykorzystać każdy okruszek za wszelką cenę.

Kolor skórki nie zastępuje kontroli środka. Termometr wsuń w najgrubsze miejsce, nie dotykając blachy, która zawyżyłaby odczyt.

Przechowywanie i odgrzewanie

Najlepszą teksturę ma świeżo upieczona porcja. Resztę przełóż do płytkiego pojemnika i schłodź szybko, najlepiej w ciągu godziny. Przechowuj w lodówce do 4°C najwyżej przez dwadzieścia cztery godziny, respektując wcześniejszy termin świeżej ryby. Odgrzej najwyżej raz w 170°C, aż ryba będzie gorąca również w środku. Panierka po chłodzeniu będzie mniej chrupiąca. Tej upieczonej porcji nie przeznaczaj do ponownego zamrażania.