Znalazłam ten przepis na kurczaka z 1965 roku w starym zbiorze receptur mojej teściowej i teraz już wiem, dlaczego przygotowywała go w każdą niedzielę.
Niektóre przepisy to coś więcej niż tylko sposób na przygotowanie obiadu. Przywołują wspomnienia, wypełniają dom znajomymi zapachami i przypominają, że najcenniejsze rodzinne tradycje często opierają się na najprostszych rzeczach. To przepisy przekazywane z pokolenia na pokolenie – zapisane na wyblakłych kartkach, przechowywane w kuchennych szufladach i wyciągane na światło dzienne zawsze wtedy, gdy człowiek pragnie odrobiny pocieszenia.
Dokładnie tak było, gdy w starym pudełku z przepisami mojej…
Teściowa odkryła stary przepis na kurczaka.

Kartka pochodziła z 1965 roku. Jej brzegi były zaokrąglone z upływu czasu, pismo nieco wyblakłe, a kilka drobnych plam sugerowało, że spędziła niejedno popołudnie w pobliżu często używanego kuchennego blatu. Nie było w niej nic nadzwyczajnego. Żadnej długiej listy składników, skomplikowanego przygotowania ani instrukcji wymagających specjalistycznego sprzętu kuchennego. Tylko kurczak, puszka kremowej zupy drobiowej i paczka suszonej zupy cebulowej w proszku.
Trzy składniki.
Początkowo zastanawiałem się, jak coś tak prostego mogło stać się niedzielną tradycją. Przepis, który przez tyle lat przygotowywano tydzień po tygodniu
musiał skrywać jakąś tajemnicę. Może kryło się w nim coś wyjątkowego…Mieszanka przypraw, nietypowa technika gotowania albo składnik, którego zabrakło w odręcznie sporządzonym przepisie.
Im dłużej jednak o tym myślałem, tym bardziej uświadamiałem sobie, że prostota była prawdopodobnie istotą całego zamysłu.
Było to danie, które nawet amator gotowania mógł przygotować bez spędzania całego popołudnia w kuchni. Wymagało niedrogich, łatwo dostępnych składników, które zawsze można było mieć pod ręką; nie wymagało też skomplikowanych przygotowań, a pozwalało zamienić zwykłego kurczaka w ciepły, sycący posiłek.
Podczas gdy kurczak piekł się w piekarniku, kremowy